Życie to nie jest bajka

knausgard_jesien_mTytuł: Jesień 

Tytuł oryginału: Om høsten

Autor: Karl Ove Knausgård

Przekład: Milena Skoczko

Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie

Liczba stron: 240

   Wyobrażam sobie park skąpany w bursztynowej poświacie słońca. Dziewczynka, żywe srebro, wyrywa się z rąk taty i biegnie ku dywanom utkanym z opadających liści. Półnagie drzewa podtrzymują gałęziami firmament nieba. Ojciec, pogrążony w zadumie, przysiada na ławce. Z uśmiechem przygląda się uradowanej córeczce, która kręci się wokół własnej osi, wypuszczając liście z obu piąstek. Gołym okiem widać, że różnią się one między sobą nie tylko kolorami, ale i kształtami. Ta różnorodność rozbudza naturalną ciekawość dziecka. „Chodź, wybierzemy razem najładniejsze liście i zrobimy z nich wyklejankę” – mówi spokojnym głosem Karl Ove do Anny. Czytaj dalej „Życie to nie jest bajka”

Reklamy

Opowiedzieć Finnmark

 

henTytuł: Hen. Na północy Norwegii

Autor:
Ilona Wiśniewska

Wydawnictwo: Wydawnictwo Czarne

Liczba stron: 248

Data wydania: 27 kwietnia 2016

   Ilona Wiśniewska nie ustaje w swych norweskich peregrynacjach, zdradzając dryg do podróżowania  i zatrzymywania się w miejscach o mało przyjaznych do życia warunkach klimatycznych. Przypomnijmy na marginesie, że reporterka wcześniejszym przedmiotem zainteresowania i opisu uczyniła Spitsbergen, największą norweską wyspę, usytuowaną w archipelagu Svalbard, na Morzu Arktycznym. Tym razem postanowiła zawitać na dłużej w najrzadziej zaludnionym regionie Norwegii – Finnmarku, który graniczy z Finlandią i Rosją. To właśnie tam charakterystyczny górzysty krajobraz ustępuje na rzecz skarłowaciałej roślinności i zamaszyście hulających wiatrów.   Czytaj dalej „Opowiedzieć Finnmark”

Rozstać się, nie rozstać…

99c2cbecf7bfda910e6b1e9836e022dc

Tytuł: Zostawić Islandię
Autor: Hubert Klimko-Dobrzaniecki
Wydawnictwo: Noir Sur Blanc
Liczba stron: 134
Data wydania: wrzesień 2016

 

Każdy z nas zna kogoś, kto mógłby swoim życiorysem obdzielić co najmniej kilka osób. Ten ktoś mógłby równie dobrze zebranymi w ciągu kilku dekad doświadczeniami zasilić pokaźnych rozmiarów powieść przygodową z awanturniczym przytupem. Umówmy się, że blaski i cienie życia na wariackich papierach podstrzelonego narwańca, który zawsze spada na cztery łapy, stanowią doskonały materiał nie tylko na dobrą publicystykę, lecz także na literaturę. Hubert Klimko-Dobrzaniecki o dziesięciu latach życia spędzonych w Islandii opowiada w ekstremalnie skondensowany sposób. Ale jak opowiada! Monologuje potoczyście ze wzrodzoną swadą i z niebywałą lekkością.  Czytaj dalej „Rozstać się, nie rozstać…”

Musimy porozmawiać o Barnevernecie

norwegia

Tytuł: Dzieci Norwegii. O państwie (nad)opiekuńczym
Autor: Maciej Czarnecki
Wydawnictwo: Wydawnictwo Czarne
Liczba stron: 237
Data wydania: 5 października 2016

 

   Zanim sięgnęłam po zbiór reportaży Macieja Czarneckiego, przez myśl przebiegły mi pewne filmowe reminiscencje. W pierwszej kolejności odświeżyłam sobie co nieco problematykę duńskiego dramatu obyczajowego, w którym odtwórcą głównej roli jest nie kto inny jak fenomenalny Mads Mikkelsen. Polowanie (Jagten), bo o tym filmie mowa, dobitnie pokazuje, do jakich wstrząsających sytuacji mogą doprowadzić lekkomyślne oskarżenia małej dziewczynki, skierowane pod adresem wychowawcy z przedszkola. Ta odległa od rzeczywistości skarga odcisnęła niezbywalne piętno na życiu pedagoga, który jako potencjalny pedofil niesłusznie padł ofiarą publicznej nagonki. Czytaj dalej „Musimy porozmawiać o Barnevernecie”

Czarno to widzę…

Tytuł: Czarne jak moje serce
d_2819
Tytuł oryginału: Synkka niin kuin sydameni
Autor: Antti Tuomainen
Przekład: Edyta Jurkiewicz-Rohrbacher
Wydawnictwo: Wydawnictwo Albatros Andrzej Kuryłowicz S. C.
Liczba stron: 288
Data wydania: luty 2016

   Utajona walka w imię sprawiedliwości i nieokiełznana żądza zemsty doskonale wpisują się w spektrum najpopularniejszych motywów działania postaci literackich. To zaczyn fabularny zarówno maglowanych w szkole dramatów antycznych, jak i powieści wielkiego realizmu. Dodatkowo konstruowanie intrygi w oparciu o wzorzec makiawelistyczny niejednokrotnie, z ogromnym powodzeniem, uobecniło się na kartach literatury na przestrzeni epok. Zarysowany schemat akcji trąci przez to swoistą powtarzalnością. Z pewnością pospolitość opowiedzianej historii będzie rzutować na oryginalności projektu prozatorskiego Anttiego Tuomanainena, ale teraz jeszcze nie ma sensu czynić afrontu pod adresem autora. Czytaj dalej „Czarno to widzę…”